Mijn naam is Daphne en als jong meisje begreep ik niet zo goed wat ik hier precies kwam doen. Ik had last van een stem in mijn hoofd die mij ‘dwong’ tot dwangneuroses, waarvoor ik ben behandeld door een homeopathisch arts. Vanaf de tienerleeftijd was ik chronisch vermoeid, enorm onzeker, ontwikkelde een lichte eetstoornis en had soms last van lichte vormen van psychoses. Toen ik begin 20 was, kreeg ik van een therapeut het label: dysthyme stoornis, omdat ik een haast permanente staat van neerslachtigheid ervoer. 

Dit alles resulteerde in een leven waarin ik mij altijd klein hield. En het bevestigde mij in mijn idee dat ik niet paste in die ratrace die we de maatschappij noemen. Het ging allemaal veel te snel voor me en het was allemaal veel te veel. 

Dankzij een vervelende periode die in 2018 begon, besloot ik de weg naar binnen te nemen. Binnen een tijdsbestek van twee jaar eindigde de relatie met de vader van mijn kinderen, moest ik wennen aan het 50-50 co-ouderschap, overleed plotseling mijn lieve vader en zat ik muurvast in een knipperlicht affaire waar ik graag uit wilde maar wat mij niet lukte. 

Mijn pad naar binnen heeft mij gebracht tot acceptatie van de persoon die ik ben. Ik begreep dat dat wat ik heb geprobeerd te pantseren juist mijn kracht is; mijn invoelend vermogen, zachtheid en gevoeligheid. Drie kwaliteiten die enorm van pas komen in mijn werk als coach. 

De afgelopen zes jaar heb ik de helende kracht van verschillende technieken ervaren. Waaronder ademwerk, de-armouring, innerlijk kindwerk, Human Design, Pleiadisch Lichtwerk, plantmedicijnen en last but not least de Sedona Methode. Ik heb me in deze technieken verdiept en een aantal ervan zet ik nu in om anderen te begeleiden op hun pad naar binnen. Op hun pad naar hun authentieke en krachtige zelf. De wereld heeft ons nodig.