• Wat is ware liefde?
    Geplaatst op
    De afgelopen jaren merkte ik dat er veel verwarring is rondom de term ‘liefde’. In de 90’s hoorde we de tekst “What is love, baby don’t hurt me, don’t hurt me, no more. “. In films wordt liefde vaak uitgebeeld door het ontstaan van een relatie. Met daarbij de overtuiging ‘zij leefden nog lang en gelukkig” daarin verweven. In werkelijkheid bestaan dit soort sprookjesachtige liefdes verhalen helaas niet, tenminste, zolang de liefde conditioneel en afkomstig is van een plaats van onhelderheid of hormonale taferelen. Met dit artikel zou ik graag een poging doen om het een en ander te verhelderen wat betreft liefde.

    Conditionele liefde is een deal

    Als we eerlijke kijken naar conditionele liefde dan zien meteen dat het aan bepaalde condities moet voldoen. Ik hou van jou als je dit doet, of wanneer je dit zegt of we naar je er zo uit ziet, enzovoort. Maar op het moment dat je hier niet aan voldoet, heb ik een hekel aan je. Dat is kort door de bocht waar conditionele liefde op gebaseerd is. Het is een soort deal eigenlijk… en helaas zijn veel relaties geworteld in dit principe. Niet dat er iets mis mee is. Je kunt alleen niet van ‘liefdevol’ spreken.

    Een voorbeeld: Je hebt zin om naar een voetbalwedstrijd te gaan en je nodigt een vriend uit om mee te gaan. Maar je vriend zegt: “Nee bedankt, ik hou niet van voetbal en al helemaal niet van zo veel drukte!” en hij laat het afweten. Hierdoor wordt je boos op je vriend en probeer hem alsnog te overtuigen om mee te gaan. Dit doet hij niet en vervolgens neem je geen contact meer met hem op. In dit geval heeft je vriend niet voldaan aan een bepaalde conditie en gebruikt het ego dit als reden om een hekel te hebben aan de ander. Oftewel: conditionele liefde. Je zou in dit geval niet eens moeten willen dat je vriend mee gaat.

    Maar wat is ware liefde dan wel? 

    “Liefde is de herkenning, dat, ‘jij’ en ‘ik’ in werkelijkheid hetzelfde Wezen zijn.” – Dat vind ik tot nu toe de beste omschrijving. Wanneer er liefde is voor iemand dan voel je je alsof je de ander bent. Of, om dat op een andere manier te zeggen: de illusie van afgescheidenheid is weggevallen. Er is in werkelijkheid namelijk helemaal geen ‘ik’ en dus ook geen ‘jij’, dat wordt alleen maar zo ingebeeld in het verstand (the mind)… en dat is de kern van spiritualiteit wat mij betreft: Herontdekken dat er geen persoonlijk centrum is. Er is geen ik en er is geen jij. Er is alleen oneindig gewaarzijn, oneindig bewust-zijn. Wat in deze wereld verschijnt als losse personen. Maar als ik naar binnen kijk, dan heb ik nog steeds geen object, of ding, gevonden wat ik “ik” kan labelen. Het enige wat voorbij komt zijn gedachten, gevoelens, sensaties – oftewel waarnemingen.

    Voor mij was het bovenstaande inzicht een enorme bevrijding. Als ik verliefd was op een meisje dan wilde ik met haar zijn. En als dat niet lukte dan voelde het alsof er wat ontbrak. Alsof de liefde/fijne energie die ik bij haar voelde op een of andere manier haar eigendom was. Alsof ik die liefde alleen kon ervaren wanneer ik een relatie met haar had. Terwijl ik op dat moment al die liefde aan het voelen was, ha!

    Anyway, de herkenning van deze ware ik (gewaarzijn) en het wegvallen van afgescheidenheid, is ware Liefde. Je zegt dan niet eens, “Ik hou van jou.” Want dat slaat nog steeds op een losstaande ik- en jij. Maar er is bewustzijn van liefde. En er is geen verzonnen ‘ik’ meer die dat in de weg zit. Zonder deze losstaande ‘ik’ is het dus onmogelijk om incompleet te zijn. En hoeft er dus niet meer gezocht te worden naar liefde in ‘de ander’…. Heerlijk, kunnen we eindelijk stoppen met het najagen van deze regenbogen en herkennen dat Liefde er al is.

  • ... en wat vind je er van?

    Reacties laden...

    Wil jij ook leren loslaten? Wij raden de Vrijheid Methode aan!

    Profiteer nu van de volgende actie: